ਕਵਿਤਾ / ਸਮਾਂ / ਡਾ. ਲਖਵਿੰਦਰ ਕੌਰ .

 


ਸਮਾਂ ਰੰਗ ਬੰਨ੍ਹੇ ਤਾਂ ਮਹਿਕਣ ਲਾ ਦਿੰਦਾ ਏ 

ਆਪਣੀ ਆਈ 'ਤੇ ਆਵੇ ਤਾਂ ਪਰਬਤ ਵੀ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦਾ ਏ 

ਕੀ ਕਰੀਏ ਬਾਤ ਸਮੇਂ ਦੀ,

ਇਹ ਤਾਂ ਮੁਰਦਾ ਰੂਹਾਂ 'ਚ ਵੀ ਜਾਨ ਪਾ ਦਿੰਦਾ ਏ


ਤੱਕ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਹਵਾਵਾਂ ਦਾ ਰੁਖ਼ 

ਅੱਜ 

ਪੌਣਾਂ ਨੇ ਪਾਈ ਹੈ ਬਾਤ 

ਸਹਿਕੀਆਂ ਨੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਖ਼ਿਜ਼ਾਵਾਂ 

ਧਰਤ ਨੂੰ ਰੰਗ ਇਹ ਕੇਹੋ ਜਿਹਾ ਚੜ੍ਹਿਆ ਏ !


ਹਰ ਪਾਸੇ ਮੁਰਦੇਹਾਣੀ ਰਾਤ ਹੈ ਪੱਸਰੀ 

ਹੋਣੀ ਹੈ ਪ੍ਰਭਾਤ ਕਦੋਂ, ਸੋਚ ਕੇ ਜਾਂਦੈ ਮਨੁੱਖ ਘਬਰਾਈ

 ਹਵਾ ਨੂੰ ਖ਼ੁਦ ਮੈਂ ਪਲੀਤ ਸੀ ਕੀਤਾ 

ਸਤਰੰਗੀ ਪੀਂਘ ਚੜ੍ਹੀ ਤੱਕ ਜਾਣ ਗਿਆ ਏ !


ਸੱਚ ਜੋ ਸਮੇਂ ਦਾ ਜਾਣ ਗਿਆ 

ਹੋ ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਹਾਣ ਦਾ ਗਿਆ 

ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਬੱਧੇ ਰਾਹਾਂ ਦਾ 

ਰਾਹ ਉਹ ਕਰ ਅਸਾਨ ਗਿਆ ਏ !


                - ਡਾ. ਲਖਵਿੰਦਰ ਕੌਰ